"Intellectuele moed is de bereidheid om het oneens te zijn, in dialoog durven gaan en de status quo uit te dagen. En dat in een sociale context waarin je in verlegenheid kunt worden gebracht, gemarginaliseerd of op een of andere manier bestraft kunt worden. Wanneer intellectuele moed verdwijnt, ontwikkelen organisaties patronen van bewuste blindheid. Bureaucratie begraven stoutmoedigheid. Efficiëntie verstikt creativiteit. Van daaruit versteent de status quo en treedt stagnatie in.

"De verantwoordelijkheid voor het creëren van een cultuur van intellectuele moed ligt bij het leiderschap. Als leider bepaal jij de toon, creëer jij de sfeer en definieer jij de heersende normen. Of jouw bedrijf al dan niet een cultuur van intellectuele moed heeft, hangt af van jouw vermogen om een patroon te vestigen waarbij kwetsbaarheid wordt beloond in plaats van bestraft."

Je kunt veel over een organisatie te weten komen door te kijken naar wat er bestraft en wat er beloond wordt. Stanford-professor Bob Sutton merkte twintig jaar geleden op dat veel organisaties een onuitgesproken motto hanteren: "beloon succes en inactiviteit, bestraf falen."

Hij adviseerde in plaats daarvan: "beloon succes én falen, bestraf inactiviteit."

Dit idee van "falen belonen" is soms tot het uiterste gedreven om een aanpak te rechtvaardigen waarbij alles geoorloofd is op het gebied van innovatie. HBS-professor Gary Pisano betoogde dat wat in het creatieve proces vaak over het hoofd wordt gezien, discipline is:

"De bereidheid om te experimenteren betekent echter niet werken als een tweederangs abstracte schilder die willekeurig verf op een doek gooit. Zonder discipline kan bijna alles worden gerechtvaardigd als een experiment.

"Disciplinegerichte culturen selecteren experimenten zorgvuldig op basis van hun potentiële leerwaarde en ontwerpen ze rigoureus om zoveel mogelijk informatie te genereren in verhouding tot de kosten. Ze stellen vanaf het begin duidelijke criteria vast om te beslissen of een idee verder wordt ontwikkeld, aangepast of stopgezet. En ze kijken de feiten onder ogen die experimenten opleveren. Dit kan betekenen dat je toegeeft dat een initiële hypothese onjuist was en dat een project dat ooit veelbelovend leek, moet worden stopgezet of ingrijpend bijgestuurd. Meer discipline in het stopzetten van verliezende projecten maakt het minder riskant om nieuwe dingen te proberen."