De Belgische overheid haalt vandaag al (veel te) veel inkomsten uit belastingen op vermogen. Toch blijft de reflex telkens opnieuw: “de sterkste schouders moeten meer bijdragen”.
Thomas argumenteert impliciet tegen hogere vermogensbelasting door te stellen dat België die kaart al ruimschoots heeft uitgespeeld. Het echte probleem -en tegelijk de oplossing- zit aan de uitgavenkant. Door "de sterkste schouders" tussen aanhalingstekens te zetten en Frankrijk als impliciet waarschuwingsvoorbeeld te gebruiken, kantelt hij de dominante framing zonder die frontaal aan te vallen. De toon is bewust beheerst provocerend: hij wil overkomen als iemand die nuchter en rationeel durft zeggen wat anderen niet zeggen.
Deel dit artikel